سکوت سرد فاصله ها ............
خــــــــــــــــــــــیابان ،
کــــــــــــــــــــــــــــــــــوچه ،
دوستت دارم های واقـــــــــــــــــــــــــــعی ،
نـــــــــــــــــــگاه های پـــــــــــــــــر از مــــــــــــــــعنی ...
هیچ کدام به درد من نــــــــــمی خورند ... !!!
من " خــــــــــــــــــــودت " را می خواهم !!!
مـــــــــــــــــــــــــــــــی فهمی ... ؟؟؟ !
خـــــــــــــــــــــــــــــــــــــودت را ...

دلـــــــــم ذره ای ،
" مــــــــــــــردن " مــــــــی خواهد ... !!!
فــــــــــــــــــــقط مـــــــــــیخواهم بــــــــــبینم ،
مـــــــــــــــــــــــــــــــــــــن اگـر نـــــــــــــــــــــباشم ...
تــــــــــــمآم مـــــــــــــــشکلات حـــــــــــــــــــــــل مـــیشود ... !!!؟

" زنــــــــــــــــــدگیم " را مـــــــــــی بوسم و ،
مــــــــــــــــی گذارم کــــــــــــــــــــــــــنار ... !!!
به دردم نـــــــــــــــــــــــــــــــــخورد ... !!!

دَمَــــــــــــــــــــــــش گـــــــــــرم !!!
بـــــــــــــــــــاران را مــــــــــــــــــــی گویم ...
به شــــــــــــانه ام زد و گــــــــــــفت :
خــــــــــــــــــــــــسته شـــــــــــــــدی ... ؟؟؟
امــــــــروز را تو اســــتراحت کن ...
من به جــــــــــــایت مـــــــــــــی بارم ... !!!

آنـــــــــــقدر نـــــــــــیستی ،
که گــــــــــــاهی حــــــــــــس میکنم ،
عشق را نـــــسیه به من داده ای ... !!!
" بـــــــــــــــ ـــــــــ ـــــــــــ ـــــــــــــی تـــــــــــــــــــابم " ... !
نـــــــــــــــقد مـــــــــــــی خواهمت ... !!!

تا چشم کار میکند ، نـــــــــــیستی ...
این غم انگیزترین چــــــــــــــــــــــــــیزیست ،
که مــــــــــــــــــــــیشد دیــــــــــــــــــــــــــــــــــد ...
کاش کـــــــــــور بــــــــــودم ،
چشمـــانم را بـــــــــی حضورت نـــــــــــمی خواهم ... !
دلـــــــــ ــــــــــــ ــــــــــ ـــــــتنگی نــــــــــــــــــــــــــــــــــــبودنت را ،
به رخ لــــــــــــــحظه هایم مــــــــــــــــیکشند ... !!!

بـــــــــاز هم " خـــــــــــــــــیال " تــــــــــو ،
مـــــــــــــــــــــــرا ،
" بـــــــــــــــــــــرداشت " !!!
کــــــــــــجا مـــــــی برد نمی دانم ... !!!
آهـای نـــــارفیق ...
بازیـــــــــت که تـــــــمام شد ...
مـــــــــــــــــــــــــرا دوبـــــــــــــــــــــاره
بـــــــا همین لــباس
بی قرار دیــــــــدنِ دوبـــاره ات
بر ســـر شـــــعرهایم بــــــــــنشان ... !!!

-وقتی که درایوان دلتنگی هایت می نشینی وقتی که در پشت یک پنجره بارانی , بی هوا شاعر می شوی مطمئن باش کسی هست که می شود به او پناه برد کسی که در شب میتوان دلتنگی ها را با او قسمت کرد .نگاهت را از سنگفرش های خیس و سرد کوچه های باران زده جدا کن. می توان از تاریکی ها گذشت. می توان خود را در کوچه های سبز باور دوباره یافت.یک نفر هست, شب دلتنگیت را با او قسمت کنی