ادبی

                     سالها بود که تنهاهوسم چشم تو بود

             روز پر می زدم و شب قفسم چشم تو بود

              از همه خلق بریدم که به چشمت برسم

             همه ی زندگی و کار و کَسم چشم تو بود

              یک نفر همدم این جان و تن خسته نشد

              مرهم زخمم و فریاد رَسم چشم تو بود

              آنکه هر روز مرا تا سر کویت می برد

              من نبودم به خداوند قسم چشم تو بود

               سر به دامان تو جان دادم ودر آخر کار

                باز هم بدرقه ی هر نفسم چشم تو بود